کوچینگ

  • کوچینگ با ایجاد آگاهی، شما را در جهت رشد و توسعه، توانمند می سازد.
  • کوچینگ افراد را در سطوح مختلف، در جهت رسیدن به اهدافشان حمایت می کند.
  • کوچینگ شما را برای قدم گذاشتن در مسیری که آرزویش را دارید آماده می کند.

کوچینگ

برای هماهنگی کوچینگ در زمینه های کار و زندگی:

– اگر می خواهید شغل انتخاب کنید. یا تغییر شغل دهید. یا کار پیدا کنید.

– اگر می خواهید کسب و کار جدیدی راه بیندازید یا کسب و کار فعلی را گسترش بدهید.

– اگر می خواهید در قسمتی از زندگی خود تغییری ایجاد کنید.

– اگر حتی نمی دانید که چکار می خواهید بکنید.

– اگر مشاوره روانشناسی برای شما کافی نیست.

– اگر به دنبال رابطه جدیدی هستید.

-اگر در مسیر طلاق هستید یا به آن فکر می کنید.

-یا اگر هنوز مطمئن نیستید که کوچینگ چگونه می تواند به شما کمک کند، فرم زیر را تکمیل و ارسال نمایید.

 

کوچینگ یا مربی گری رابطه ای است که در آن:

 
الف- مراجع با همراهی مربی بر روی یک موضوع کار می کند. موضوع کوچینگ بعضی وقتها یک چیز مشخص مثل پیدا کردن شغل است و بعضی وقتها چیزی انتزاعی مثل پیدا کردن معنا در زندگی. چیزی که اهمیت دارد اینست که در فرایند کوچینگ، فرد با انجام کارهایی و یادگیری از آنها، رشد می کند.

ب- مربی به فرد کمک می کند که وضع موجود را به چالش بکشد. وضع موجود از هر نظر. مربی وظیفه دارد تا تحولی را که درون خود فرد نهفته است بیدار کند. 

ج- مربی همانند یک آینه محاسن و توانمندیهای فرد را بهتر از هر کسی به او نشان می دهد.


د- مربی اجازه بهانه تراشی و توجیهات بی فایده را از فرد می گیرد.


ه- مربی به اقدامات فرد ساختار می دهد.

و- مربی مراجعش را در ریسکهایی که می کند و کارهای جدیدی که انجام می دهد حمایت می کند.


ز- مربی در عین حال که تمرکز فرد را بر روی هدفش حفظ می کند، همواره به کلیت زندگی او و همچنین ارتباط بین ابعاد مختلفش آگاه است.


ح- نقش مربی همراهی فرد در کشف و گام گذاشتن در امکانهای مجاور می باشد.

ط- مربی همواره فرد را در مسیر کشف و یادگیری و امتحان کردن راه های جدید نگه می دارد.


ی- مربی به مراجعش کمک می کند که به راحتی تسلیم الگوهای ذهنی منفی و بازدارنده نشود و پتانسیلهای منحصر به فردش را فدای همرنگ جماعت شدن نکند.

 

کوچینگ فضایی است برای رشد.

 

تفاوت کوچینگ/مربیگری با مشاوره

مشاور از دانش و تجربه خود در یک زمینه خاص (تحصیل یا حقوق) استفاده می کند تا بعد از گرفتن اطلاعات لازم از مراجع، گزینه های پیش رو و همچنین بهترین گزینه را برای او مشخص نماید. مربی یا coach نیازی به داشتن دانش و تجربه در زمینه خاصی ندارد (خیلی وقتها اگر در زمینه خاصی تجربه نداشته باشد مربی بهتری می تواند باشد) و برای مربیگری صرفا به مهارتهای کوچینگ اکتفا می کند. البته شرایطی هم پیش می آید که مشاوره و مربی گری به صورت ترکیبی به کار گرفته می شوند ولی مهارت و تسلط زیاد مربی برای این کار ضروری است.

مشاوره معمولا به مشکلات مشخص که در گذشته بوجود آمده اند می پردازد، در حالیکه کوچینگ در بسیاری از مواقع پیرامون خواسته هایی که لزوما مشخص نیستند ارائه می گردد. رویکرد مشاوره معمولا مساله محور است، رویکرد کوچینگ امکان محور.

مشاوره و کوچینگ هر کدام کاربرد خاص خودشان را دارند و هیچ کدام برتری مطلق نسبت به دیگری ندارد.


برای آشایی با سبک کوچینگ من می توانید کتاب کوچینگ فراسوی تکنیک را مطالعه کنید.

 

مدرک کوچینگ علی سخاوتی