آدمیزاد به کرات دچار ایده هایی می شود که در لحظه نزول بسیار مبسوط و مشعوف کننده هستند. ولی خیلی طول نمی کشد که آدم متوجه توهم خود می شود.
بعضی وقتها هم زمان بیشتری برای وقوف به این توهم لازم است. و خیلی وقتها از این بعضی وقتها آدم هزینه گزافی برای توهم خود می پردازد.
یک راه عملی برای کوتاه تر کردن زمان بین نزول توهم و وقوف به آن این است که حداقل یک بار در روز جلوی آینه ایستاده و این سؤال را از خود بپرسیم:
آیا من کراک/شیشه/اکس مصرف کرده ام؟
برای دریافت رایگان کتاب امکان کلیک کنید
Pingback: ایده های خوب به کجا می روند؟Ali Sekhavati's Blog
Pingback: تنها شرط موفقیت در کسب و کارAli Sekhavati's Blog