آغازگری می نیمالیستی

نامه الهام بخش زیر دیروز از پرویز به دستم رسید. پرویز جوانی بیست ساله است که از روی انتخاب (قبل از خواندن کتاب امکان) دانشگاه نرفته و جستجو، کشف و ساختن مسیر زندگیش را آغاز کرده است.

————————————–

سلام اقای سخاوتی
از اون جایی که من 2 سال هست ارایشگاه نرفتم و در این دو سال خودم موهایم را پیرایش می کنم(بدون هیچ اموزش قبلی) و نتیجه کار هم از دید اطرافیان قابل قبول بوده به این نتیجه رسیدم که اگر من یک مدتی در ارایشگاهی شاگردی کنم ، شاید بتونم یک ارایشگر خوب بشم – تو این مدت هم پول بدست میاورم هم یه چیزی یاد می گیرم
اما هدف من مکانیک شدن هست و به همین خاطر از صبح تا ظهر میرم فنی حرفه ای برای اموزش مکانیکی و بعد از ظهرها میرم ارایشگاه
خلاصه اون پولی که خودت بدست میاری چیز دیگه ای ، مزش رفت زیر دندونم
در ضمن اگه میتونید در  وبلاگ بیشتر مطلب قرار بدهید

۱۰ دیدگاه در “آغازگری می نیمالیستی

  1. خب منم کتابتونو خوندم و سال بعدش یه دانشگاه سراسری توی تهران قبول شدم
    اینم نتیجه ی دیگش . حداقلش این بود که فکر کردم قبل از تصمیم

  2. خب آقای سخاوتی ، یعنی من که کتابتونو خوندم و سال بعد یکی از دانشگاه های سراسری تهران قبول شدم اشتباه کردم ؟؟؟ وباید نامه بنویسم که غلط کردم ؟؟؟

  3. مطالب وبت فوق العاده ست
    گشادی
    معضلیه که نمدونم چطور باید حلش کنم
    ازش رنج نمی برم
    فقط از دستش ناراحتم
    چون منو عقب نگه داشته
    پوچی
    هم معضلیه
    که منو بی حس و کرخت و سر و بی تفاوت کرده
    انگار مفهوم نداره زندگیم
    کلی میگم
    ازت راهنمایی نمی خوام
    چون کسی رو جز خودم قبول ندارم
    خخخخ
    خلاصه که
    تو خوبی
    اما اصلا خوب ینی چی؟
    کلا بیخیال
    خوددرگیری مزمن
    بیماری خطرناکی نیست

    از طرف
    من
    رو به زوال
    😐

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *