پادکست به راه بادیه با علی سخاوتی – 22 اردیبهشت 98

تهدید تجدید فراش، رهایی با گوشت کوبیده و دیالکتیک سکوت و کلمه.

پادکست فارسی به راه بادیه را می توانید روی بیشتر اپ های پادکستینگ گوش بدهید.

Apple PodcastsCastboxRadio PublicPocket CastsSpotifyGoogle PodcastsAnchor

آدرس ایمیل و کانال تلگرام پادکست به راه بادیه.

آدرس صفحه اینستاگرام و توئیتر به راه بادیه.

اگر شما هم مایل هستید درباره زندگی خودتان حرف بزنید می توانید در پادکست فارسی فنامنا شرکت کنید.

۹ thoughts on “پادکست به راه بادیه با علی سخاوتی – 22 اردیبهشت 98

  1. از در بیرون کنید از پنجره میایم توو.
    کامنتارو ک ببندید ما ایمیل میزنیم.
    و فکر کنم معمولا ایمیل هارو بی جواب نمیذارید.
    اینگونه؛ هم شما کامنتارو بستید و هم ما آهوکیف میشیم ک جواب میدید بهمون :دی

    + هر تصمیمی میگیرید یادتون نره که ما دوستتون داریم آقای سخاوتی.
    خود من خیلی چیزا ازتون یاد گرفتم و خیلی وقتا حالم رو بهتر کردید. جوری که اگر بگن فقط یک وبلاگ رو حق داری دنبال کنی، شک نکنید وبلاگ شمارو انتخاب میکنم 🙂

  2. بستن کامنت ها مثل بستن گوش و چشم و باز کردن دهانه. به نظرم وبلاگی که سر جمع به طور میانگین هر پستش کمتر از ده کامنت می خوره و با چیزی مثل توهین یا هتاکی های مجازی هم مواجه نیست بستن کامنتش نشون دهنده میزان توهم، پارانویا و خود درگیری نویسنده هست

  3. يه پيشنهاد آقاي سخاوتي
    وقتي آب و هوا، آب و هواي كار شد، تنورتون هم آماده شد و زندگي روستايي چرخه فعال خودش رو شروع كرد، تور مثلا دو سه روزه زندگي روستايي بذاريد. خيلي ها روستا رو ديدن ولي تجربه زندگي روستايي، مثل كشاورزي، نون پختن، غذا درست كردن، يا هر چي، نداشتن و بنظرم خيلي خيلي تور جذاب و فوق العاده اي ميشه. مزاياش براي شما هم از جمله اينكه تنهايي رو فراموش ميكنيد، كمتر نياز به ازدواج رو حس خواهيد كرد و براي مدتي موضوع صحبت براي پادكست خواهيد داشت! و از اونجايي كه رابطه شما با وركشاپ خوبه و ليدر هستيد بنظرم خيلي هم به روحيات شما ممكنه بخوره.

  4. در مورد داستان نایک و اینها…. من یه نگاه کلی تر ( یا بگو فلسفی تر ) ی دارم . لب نگاه و برداشت من اینست : بحران هویت . البته تجمل گرایی در همه جای جهان وجود دارد ، و مثلا داشتن فرش ایرانی – در کشورهای اروپایی و امریکا – نمونه ای است از تجمل گرایی . و اما بحران هویت ، لب داستان بزعم من اینه : دین مرده . یعنی چی ؟ از مبانی معرفتشناختی دین که بگذریم ( که رو هواست ) ، هویت دینی مرده . یعنی دیگر نمیتوان از دین کسب هویت ، اعتبار ، شخصیت ، و استخراج چیزی بنام سبک زندگی کرد . صد البته این روند غالب و اکثری است و شامل ” همه ” نمیشود . خب ! انسان یه موجودی یه که بدون هویت نمیتونه باشه ( مگر در جایی باشه که هیچ انسان دیگه ای نباشه . تازه باز هم به هر حال یه هویتی داره ) . حالا جایگزینها چی یا هستن ؟ لاکچریسم و فخر فروشی های ابلهانه ، ماتریالیسم – نه همچون انتولوژی بل همچون هویت وجودی – هدونیسم ، و نیهیلیسم – که این خاص متعالی هاست – .

    نکته مهم : شاید مهمترین کارکرد هویت تنظیم و شکل دهی ارتباط ” فرد با دیگری ” است . مدتهاست که من در جمع گونه ای اشفتگی دارم ، که ناشی از عدم تعین و تقرر هویت است . یه موقع فکر نکنید که مثلا خجالتی و اینها هستم، ابدا . اعتماد به نفس من خیلی خیلی بیشتر از حد نرمال است . اگر شما در ارتباط با ” دیگران ” مشکل خاصی ندارید ، و یا اهل تصنع و فیلم بازی کردن نیستید ، و خود خود خودتان هستید – در روابط – ، احنمالا مشکل هویتی حادی ندارید .
    انسانها پیچیده اند و شاید تعمیم من درست نباشد . نمیدونم . و راستش کار تحقیقی زیادی رو این نکردم ، ولی به گمونم درسته .

    جایگزینهای هویت دینی :
    – سیاست : جاذبه ای نداره . علت ( یا دلیلش ) خیلی پیچیده اس و اگر بخوام خلاصه کنم خواهم گفت ” روح جمعی ” مرده . چرا ؟ یکی به این دلیل که چسبی که اجتماع را به هم میچسباند مرده . آن چسب دین بود . دوم آنکه سرمایه داری – در شکل فعلی – تبدیل اجتماع انسانی است به اجتماع حیوانی ( یا بگو جنگلی ) . نه اینکه حرص و طمع زاده سرمایه داری هستند ، نه ! حرص و طمع همیشه وجود داشته ، ولی کثرت و تنوع پدیده های مادی و اشکال متنوع لذت بری و غیره و غیره ، این حرص ( و نتیجتا توحش ) را تقویت کرده . لب کلام : روح جمعی مرده .

    – روشنفکری و این داستانها : به علت داستان قبلی ، حنایش رنگی ندارد ، مگر فقط برای کسب هویت ( هویت نه در سطح اگزیستانسیال ، بلکه در سطح روانشناختی . اگر دقیقتر بخواهم بگویم خواهم گفت : در سطح محدودی از روان ) .

    ضمنا یادم رفت اینو بگم : بقول معروف شما حرف بی وفایی نزن . کجا بری اقای سخاوتی ؟ من تو ذعنم روزهای نزدیکی را تصور میکنم که شما یک برنامه ساز رادیویی موفق شوی ( بلاشک ) ، و ما هم شنوندگان پروپا قرص برنامه شما .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *