مشترک خبرنامه شوید

با عضویت در خبرنامه می‌توانید از نوشته‌های جدید باخبر شوید.

دیدگاه‌ها

parisa جمعه، ۲ آوریل ۲۰۲۱

سلام.پادكست رو با روسو شروع كرديد و تعليم و تربيت فرزند. بعد يه جايى گفتيد كه آيا شما كه فرزندى نداريد، ميتونيد در مورد تربيت فرزند نظر بديد يا خير.من كتاب اميل رو نخوندم، اما تا اونجايى كه يادمه و توى كتاب اعترافات روسو خوندم، خود روسو هيچكدوم از فرزندانش رو بزرگ نكرد و همشون رو در همون اوايل تولد به يتيم خانه فرستاد. البته بعدا گفت كه كارش درست نبوده و تحت تاثير محيطى بود كه درش زندگى ميكرده. اما نكته اى كه براى من جالب بود اينه كه در طول كتاب، روسو از حقايقى در مورد خودش و زندگيش حرف ميزنه كه گاهى حتى منزجر كننده ست. و راستش رو بخواين گاهى فرد مناسبى براى توصيه كردن در مورد موضوعاتى (حداقل درمورد تعليم و تربيت فرزند) به نظر نميرسيد.اما در آخر، روسو كتاب اعترافاتش رو با جمله اى تموم كرد كه من رو به شدت تحت تاثير قرار داد. اون جمله اينه:” اى كاش خواننده اين اثر از من سرمشق بگيرد و مانند من در خود فرو رود و با ژرف نگرى در اعماق وجدان خويش اگر جرات دارد به خود بگويد: من از اين مرد بهترم”.حقيقتا من كه نتونستم بگم بهترم، و به اين فكر كردم كه اصلا كى ميتونه بگه كى از كى بهتره و صلاحيت نظر دادن درباره موضوعى رو داره يا نه؟ بنابراين چرا كه نه؟ حتى روسو هم كه فرزندانش رو رها كرد هم ميتونه در اين مورد نظرات خوب و درستى داشته باشه.*پادكست به راه باديه به من چيزهايى ياد داد، و همچنين من رو گاهى به فكر كردن در مورد موضوعاتى واداشت كه تا پيش از اين بهش فكر نكرده بودم (ممنون از شما)، بنابراين از ادامه پيدا كردنش خوشحال ميشم و البته از شنيدن نوع ديگرى از بازدم! هم استقبال ميكنم 🙂

پاسخ

دیدگاه شما چیست؟

آخرین نوشته‌ها

آخرین دیدگاه‌ها