بایگانی دسته: behaviour

یازده ایده برای حقیقت جویی که از فرانسیس بیکن می توان آموخت

” …I found in my own nature special adaptation for the contemplation of truth.

For I had a mind at once versatile enough for that most important object, I mean [1]the recognition of similitudes and at the same time sufficiently steady and concentrated [2]for the observation of subtle shades of difference.

[3]I possessed the passion for research,

[4]a power of suspending judgement with patience,

[5]of meditating with pleasure,

[6]of assenting with caution,

[7]of correcting false impressions with readiness,

[8]and of arranging my thoughts with scrupulous pains.

[9]I had no hankering after novelty,

[10]no blind admiration for antiquity.

[11]Imposture in any shape I utterly detested.

For all these reasons I considered that my nature and disposition had as it were, a kind of kinship and connection with truth.”

Franics Bacon

 

برای استاد شدن در حقیقت جویی هم دو راه بیشتر وجود ندارد. تمرین کردن یازده ایده فرانسیس بیکن یکی از آنها می تواند باشد. راه دیگر قسم خوردن است.

know thyself

یا خودت را بشناس یا Gnothi Seauton

نصیحت مفیدی است که از سقراط یا شاید هزاران سال قبل از او به ما به ارث رسیده است. ولی چه طوری؟

نیکولاس فلتون عضوی از جامعه کوچکی (ولی رو به رشد) است که جنبش “خود کمی” را به راه انداخته اند. اینها سعی می کنند با جمع آوری داده درباره زندگی شخصی خود، خودشان را بهتر بشناسند. فلتون بر روی وب سایتش گزارشهای سالانه شخصی منتشر می کند و آنها را می فروشد. گزارشی از هر فعالیتی که بشود اندازه گرفت:

مسافت پیاده روی یا دویدن، مقدار نوشیدنی و غذای مصرفی، تعداد ساعات خواب، تعداد صفحات کتابهای خوانده یا چیزهای نوشته، ساعتهای صرف شده بر روی اینترنت به نفکیک نوع فعالیت، تعداد پیامک یا ایمیل ارسالی و دریافتی، تعداد دقیقه های مکالمه تلفنی، میزان پول صرف شده برای لباس و غذا و الخ.

به نظر من کار بسیار سختی است که آدم یک سال داده های زندگی شخصی خودش را ضبط و ربط کند. اگرچه تکنولوژی این کا را بسیار راحت تر کرده است و وب سایت هایی مثل http://daytum.com برای همین منظور طراحی شده اند ولی خود استفاده از همین ابزار همان اراده و انظباطی را می طلبد که شاگردان سقراط برای شناخت از خود لازم داشتند.

 

What does nonjudgmental mean?

An attitude which is free of irrational or unjustifiable moralizing. 

“Nonjudgmental” does not mean all accepting, it means being willing to judge an activity or relationship on the basis of how well it works for the participants and not on some external standard of absolute rightness or wrongness. 

Sometimes it means getting bigger than your judgments, just for a minute, so you can take a good look at them.