شکارچی گوزن در آخرین روز از فصل شکار یک گوزن می بیند. گوزنی با شاخهای زیبا و دمی سفید. شکارچی در حال نگاه کردن به شکارچی دیگری با لباس نارنجی است. شکارچی دیگر شکار می شود.
یک بازی هست به نام تحلیل روانی که می توان آن را در مهمانیها و جمعهای دوستانه انجام داد. بازی به این شکل است که یک نفر (که قرار است سرکار گذاشته شود) به بیرون ازاتاق فرستاده می شود. یکی از کسانی که در اتاق می مانند یک رؤیا (خواب) را برای بقیه تعریف می کند. صرفا برای اینکه هویت صاحب رؤیا در پشت چهره همه کسانی که در اتاق هستند پنهان شود. قاعده بازی اینست که کسی که بیرون از اتاق است به اتاق برمی گردد و سؤالهای بله/خیر می پرسد. بقیه هم به سؤالهایش با بله/خیر جواب می دهند. اگر آخرین حرف آخرین کلمه سؤالش جزء نیمه اول حرف الفبا باشد جواب مثبت است. در غیر این صورت منفی. گروه باید دقت کند که جوابهای متناقض ندهد حتی اگر قاعده فوق رعایت نشود. کسی که سر کار است باید اینقدر اطلاعات جمع کند که بتواند با تحلیل روانی حدس بزند صاحب رؤیا کدامیک از حضار است.
موضوع یه دختره؟
نه
شخصیت زن توش هست؟
نه ( برخلاف حرف ت که در نیمه اول الفبا قرار دارد.)
بدیهی است که جوابهایی که در این بازی داده می شوند اتفاقی و بی معنا هستند. به همین دلیل کسی که قرار است حدس بزند معمولا به نتایج مسخره و خنده داری می رسد. و یا بدون اینکه بتواند شخص صاحب رؤیا را حدس بزند اعلام می کند که هر کسی که هست باید دیوانه باشد! اینجا است که گروه به او می گوید دیوانه خود اوست. چون نویسنده رؤیا خود اوست. او اگرچه خالق تک تک سؤالهایی است که وی را به این نتیجه هدایت کرده اند ولی رویای نهایی حاصل تجمیع یک سری سؤال اتفاقی است و هیچ قصد و غرضی یا طرحی از ابتدا در نوشتن این رویا در کار نبوده است.
دیدگاهتان را بنویسید