نقد فعالیتهای اینجانب – دو نامه از یک پدر دلسوز به من
دیدگاهها
9 پاسخ به “نقد فعالیتهای اینجانب – دو نامه از یک پدر دلسوز به من”
-
سلام,آقا سخاوتی نگاه شما در مورد دیدگاه های پدر دلسوز به چه شکل هست?
-
سلام
بعضی از ایرادات پدر دلسوز وارده، برای مثال تامین هزینه مالی بعضی از پیشنهاداتاما نکته ای که ایشون باید کمی بشیتر بهش دقت میکردن اینه که با درست بودن فرض این موضوع که یک سال قبل افتادن به طرزی تصاعدی هزینه جبران دارد؛ از این موضوع غفلت نموده اند که بسیاری از جوانان به خاطر نداشتن تجربه همین یک سال، سالهای بسیار بیشتری را از دست میدهند.
مطالب ذکر شده در کتاب به طور کامل قابل تایید نیست، شاید بعضی ها در تامل و بررسی بیشتر رد شوند و یا خیلی از مطالب نیازمند بازبینی و تکمیل برای رفع نقصها باشند اما در کل نوشتهای قابل تامل و دارای نکات مثبت و آموزنده بسیاری است.
-
سلام
با پدر دلسوز مخالفم
اگر اجداد ما سعی و خطا نمی کردند شکست نمی خوردند امروز ما به کره ماه سفر نمی کردیم اعماق اقیانوس را کشف نمی کردیم روابط انسانها را موشکافی نمی کردیم و اگر قرار بر این باشد که فرزندان ما همان راهی را بروند که ما رفته ایم دیگر پیشرفتی حاصل نمی شود. امروز من افسوس ده سال گذشته ام را می خورم که چرا سفر نکردم چرا بیشتر مطالعه نکردم چرا تمام وقت خود را صرف کنکور سراسری و ارشد و وکالت کرده ام اگر یک سال از آن سال ها را صرف هر کار دیگری کرده بودم امروز آدم موفق تری بودم و احساس رضایت و خوشبختی بیشتری داشتم من در این دوره ماهیانه در حدود پانزده میلیون تومان درآمد دارم اما احساس خوبی از زندگی ندارم و آرزویم این است که بتوانم یک سال را سفر کنم یا به مطالعه کتابهایی که دوست دارم بگذرانم
اگر نوجوانی بخواهد یک سال را سفر کند چه در داخل کشور و چه در خارج از کشور می تواند از طریق سایت های warmshower.org & counseling.com هزینه های سفر خود را تا نود درصد ویا حتی صفر کاهش دهد. چند سال قبل نوجوان 18ساله ای را دیدم که از ژاپن با پای پیاده حرکت کرده بود و قصد داشت به مدت پنج سال جهان را بگردد و یا دو مسافر که دنیا را در هشتاد روز بدون هیچ گونه پولی حتی ویزا گشتند (optimistic traveler.com) .
امروزه هزینه های کلاس های کنکور و کتاب های آن در طی یک سال بیش از پنج میلیون تومان است اگر کسی بخواهد مهارتی را یاد بگیرد یا به دنبال هنر باشد با نصف این مبلغ می تواند آن را در حد ایده آل بدست آورد .
پدر دلسوز عزیز این دلسوزی شما باعث پسرفت فرزندانتان می شود و امیدوارم با دیدی باز و اگاهانه فرزندانتان را به سوی پیشرفت و کشف دنیای اطرافشان یاری کنی -
نظری که <>درمورد متن دادن خیلی عادلانه و درستر بود و من با ایشون موافقم.تا نقدهایی برای غلط املایی یا پرش به موضوعات مختلف,که اکثرا حاصل تایپ اشتباه بوده.
-
سلام خدمت پدر مهربان و دلسوز
من هم یک پدر هستم و نگران آینده فرزندان جوان و نوجوان خود، و سایر جوانان این مرز و بوم . که احتمالا دو تن از آنان بعنوان عروس خانواده، تاثیر بیشتری در زندگی ما خواهند داشت .
دفاع از مطالب این وبلاگ بماند برای بعد.
اینکه ما چقدر خودمان را میشناسیم و از انتخابهای زندگیمان چقدر رضایت داریم و چقدر با فرزندانمان ارتباط داریم بماند برای بعد .
و بالا خره اینکه چقدر میتوانیم آینده را پیش بینی کنیم بماند برای بعد
1- ارزشمند ترین کاری که والدین میتوانند برای فرزندان انجام دهند ، تقدیم هدیه بی بدیل ” استقلال ” در زمان مناسب است . که در اکثر جانوران برای آماده شدن فرزند ، یک بسته موقت حمایتی از بدو تولد در نظر گرفته میشود و با بروز علامت آمادگی فرزند ،هدیه تقدیم میشود . حتی با وجود ریسک خطر جانی برای فرزند ، تاخیر جایز نیست (مثل پرنده ای که احتمال شکار جوجه توسط شکارچیان به دلیل عدم مهارت پرواز او وجود دارد ولی جوجه را از لانه بیرون ، یا خود لانه را ترک میکند )
مهربان ترین والدین جانورانی مانند لاکپشت دریایی و ماهیها و عمده حشرات هستند که به علت فرصت کافی (به دلیل قدمت زیاد و نداشتن دغدغه های تکاملی جانبی مانند راه رفتن روی دو پا و …..) ، مهربانی خود را به حد اعلا رسانده و فرزند را با آمادگی به دنیا میاورند و هدیه خود را از بدو تولد تقدیم میکنند (پس از تخم گذاری محل را ترک میکنند.)
2- تا آنجا که میدانم به دلیل نور زیاد خورشید ابزاری جهت رصد ستارگان در روز وجود ندارد .و رصد ستارگان در محلی تاریک وبدون هیچگونه آلودگی نوری انجام میگیرد.
*******
مطالب این وبلاگ در مقابل هزاران کانال تلویزیونی ، صفحات اینترنت ،روزنامه ها و مجلات، و سمینارهای مختلف و… مانند نور ستاره ای در طول روز است (برای اطمینان به چند دکه روزنامه فروشی و کتابفروشی های خیابان انقلاب به دقت نگاه کنید).اگر جوان شما ابزار رصد چنین نور کمی در طول روز را پیدا کرده .ضمن تبریک به جنابعالی و غبطه به جوانتان، به شما اطمینان میدهم که ایشان برای رسیدن به این نقطه ،هزاران مطلب مبتذل و غیر اخلاقی ونا صواب سر راه خود را ( که بوفور در فضای مجازی در دسترس است) فیلتر کرده و آمادگی کامل خود را برای استقلال فکری به اثبات رسانده .که پیشنهاد مینمایم که هدیه خود را همین امروز تقدیم ، و استقلال فکری ایشان را به رسمیت بشناسید و منتظر رسیدن فرزند به مفهوم توهمی توانایی مالی که وابسته به هزاران عامل خارجی غیر قابل کنترل است نباشید . -
الان یک نوع حس غم و سردرگمی توی مردم ما فراگیره. اونی که شغل هم داره حس بیکاری داره. اونی که خونه هم داره باز احساس میکنه زندگیش لنگه. حرف های فلسفی و بحث ارزش زیادی دارد اما نه با مردمی که دیگر چیزی به اسم مطالعه و کتاب جایی در بین شان ندارد و گفتمان خانواده ها شده شیوه کمی بیشتر پول درآوردن و زندگی را سرپا نگهداشتن.
-
من با نظر شما خیلی موافقم. الان اکثر آدمهای جامعه ی ما از زندگیشون راضی نیستند و سردرگم هستند. هرکسی هرچیزی که داره، بی ارزش هست و باز هم به دنبال چیزی فراتر میگردند و این سیکل باطل ادامه پیدا میکنه.
-
-
جالب بود .کاش غلط املایی ها رو خودتون درست میکردید .حس بدی به من منتقل کرد
مگه شما گفتید تحت حمایت پدرتون بودید؟
تا اونجا که من یادمه ی جایی خوندم وقتی 6 ساله بودید ایشون رو از دست دادید .
یا مثلا مگه زبان انگلیسی رو خودتون یاد نگرفتید آخه یادمه با کلاس زبان مخالف بودید.
و اینکه در جهت نایس بودن خیلی پیشرفت کردید که جوابی ندادید -
خب، پاسخی ندادید؟ اگر پاسخی دادید اون رو هم اشتراک بگذارید.
از این حجم غلط املایی و تعویض مداوم سبک نگارش من برداشتم میکنم یه پدر نه چندان باسواد، از حرفهایی که نوجوان عزیزش ناامیدانه میزده خیلی ناراحت بوده و سعی کرده با حفظ یک قالب احترام به شما تذکر بده که سبک نوشته ها یا تفکراتونو عوض کنین، ولی بعضی مواقع نتونسته خودش رو حفظ کنه.
راستی در مورد پادکستها من خیلی ارتباط نگرفتم همون 1 و2 رو گوش دادم، خیلی معمولی بودن. البته یه چیزی رو تو صحبتها یاد گرفتم که نمیدونم درست برداشت کردم یا نه. اینکه برای نایس بودن (که ظاهرا خیلی خوبی دارد) کافی است خودخواهانه هدفگرا باشیم و فقط روی هدف خودت تمرکز کنی، در این صورت شما با افرادی که تعاملات ناخوشایند با شما دارند برخوردی نخواهید کرد و نایس به نظر میرسید.
دیدگاهتان را بنویسید