امکان انصراف یا انصراف از امکان؟

دیدگاه‌ها

14 پاسخ به “امکان انصراف یا انصراف از امکان؟”

1. ژوئن 29, 2016

   کنکوری

   ” قصد من از نوشتن کتاب امکان هرگز مبارزه با درس و دانشگاه و ایجاد تنفر در اذهان عمومی نسبت به این پدیده ها نبوده است.”
   نمیدونم چرا تا جایی که دیدم اکثر افرادی که در ایران مخالف دانشگاه حرف می زنند آخرش به اینجا می رسند.
   یک دور کتابتون رو بخونید. شما تمام دلایل ورود به دانشگاه شامل کسب مال و روابط اجتماعی و علم و … رو رد کردید و گفتید که دانشگاه برای دستیابی به اینها اگر هم یک راه محسوب بشه، بهترین راه نیست و راه های دیگه ای هم هست.
   خب این معنیش مخالفت با دانشگاه نیست؟
   من گزینه ی 18 و 19 از کتاب شما رو مدتی هست دارم عمل می کنم.
   بنظرم راه امثال شما برای مخالفت با دانشگاه خیلی خوبه ولی محافظه کاری و انکار مخالفت شما با دانشگاه برای ما که در آستانه ی تصمیم گیری هستیم ممکنه باعث شک و تناقض بشه.
   آیا شما به کتابتون ایمان دارید؟

   پاسخ
   1. جولای 1, 2016

      کنکوری

      آقای سخاوتی لطفا جواب این کامنت رو بدید.
      برای من مهمه که چرا بعضی از افرادی که دانشگاه رو اتلاف وقت و حتی گاهی مضر میدونن (خودتون بارها و بارها اشاره کردید) تهش وقتی بقیه میگن “پس ما دانشگاه نمی ریم” میگن “نه منظور ما این نبوده که دانشگاه نرید.” آیا گفتن این جمله دلیلی جز محافظه کاری داره؟

      پاسخ
      1. جولای 2, 2016

         Ali Sekhavati

         اگر کتاب امکان را تا آخر خوانده باشید می دانید که دانشگاه هم یکی از گزینه هاست. ایده کتاب امکان در نظر گرفتن همه گزینه هاست نه حذف همه آنها و در نهایت موافقت یا مخالفت با یک گزینه.

         پاسخ
         1. جولای 2, 2016

            کنکوری

            منظورتان بخش “گزینه ی راحت” است؟
            سوال من دقیقا مربوط به همان بخش و بخشی از صحبت های شماست که بالاتر اشاره شد.
            اجازه بدهید با یک مثال حس خودم از خواندن این بخش (بعد از خواندن نقد های بسیار شما به دانشگاه در 36 صفحه ی اول کتاب امکان و برخی پست های این وبلاگ) را توضیح بدهم.
            فرض کنید بین ماشین الف و ب برای خرید مردد هستید و از یک نفر راهنمایی می خواهید و او حاضر است قسم بخورد که ماشین ب از همه جهت از ماشین الف بهتر است و هزار دلیل و توضیح هم ارائه می کند.
            شما می گویید:”پس من ماشین ب رو می خرم.”
            و فرد بلافاصله می گوید:”من منظورم این نبود که ماشین ب رو بخری. برو خودت تحقیق کن.”
            خب شما مردد نمی شوید؟ از این که این آدم مسئولیت حرفش را قبول نمی کند گله مند نمی شوید؟ نمی گویید معلوم نیست طرف با خودش چند چند است؟

            پاسخ
2. فوریه 8, 2015

   مملی

   خطاب به آقای سجادی:
   کارروان شناس اینه که شخص اگه آمادگی اش را داشته باشید به آنچه باید برسه برسه.
   اینکه شما دراون لحظه این آمادگی رو نداشته اید (حتی اگه یک روز قبل بوده باشه) نقص شما بوده و نمی خواد که تخصص افراد رو به رخشون بکشیم!

   پاسخ
3. فوریه 8, 2015

   تسنیم

   واقعا عاشق واژه انصرافم یه جور حس ازادی و پشت پا زدن به خیلی باورهای احمقانه است ولی همیشه کار ساده ای نیست مثلا بعد از رفتن به دانشگاه ازاد هزینه کردن یه عالمه پول .برا خود من پیش امد متاسفانه خیلی دیر به این نتیجه رسیدم که ادامه تحصیل ارشد در ازاد کار بسیار اشتباهی بوده با شرایط خیلی غیر منتظره روبرو شده بودم از طرفی عدم امکانات دانشگاه و بی سوادی اساتید و بدتر از همه عقده های درونی که داشتند ناراحت کننده بود اساتیدی که با هم اتحد شدیدی داشتند و تمام استعداد خودشون در خراب کردن محیط به کار می بردند فقط منتظر تایید حتی یک نفر بودم تا دست به انصراف بزنم ولی همه مانعم می شدند متاسفانه هر چه پیشتر می رفتم اوضاع بدتر می شد دست اخر ارشدم را گرفتم ولی از نگرفتن بدتر بود فقط مدرک بی ارزشی در دستم نه علمی!!! تنها یک غرور له شده اصلا در شان من نبود به دانشگاه ازاد بروم اساتید فرومایه ای که اسم خودشان انسان می گذاشتند سر کلاس از توهین و تحقیر خود داری نمی کردند هنوز هم پشیمان مکه چرا انصراف ندادم میدنید بعضی تصمیم ها تو زتدگی هست که فقط باید خودت و خودت بگیری و هیچ کس کمک فکری بهت نمیده تصمیم بزرگی مثل انصراف از دانشگاه

   پاسخ
4. دسامبر 21, 2014

   نمی خواهم اینجا باشم پس هستم | Ali Sekhavati's Blog

   […] امیدوارم این مطلب و این مطلب و این مطلب و این مطلب و این مطلب را با دقت و […]

   پاسخ
5. ژوئن 3, 2014

   Sadjad

   من کتاب آقای سخاوتی را شبی که دریافت کردم از سوی خود ایشان با ایمیل ظرف کمتر از نیم الی یک ساعت مطالعه کردم؛ سخنان جناب ایشان کمترین تاثیری که روی من داشت مانند یک رسول بیرونی به من یک اطمینان قلبی داد کاری که دکتر روانشناس من که دکترای خود را از ارمنستان گرفته بود هم نتوانست بکند. سخنان ایشان عین واقعیت دنیای اطراف ماست اگر بخواهم درباره کتاب ایشان و مطالب سترگ وبلاگشان بنویسم «مثنوی هفتاد من کاغذ بود» چون در این بین داستان زندگی من که باعث شد این کتاب را سر راه من قرار دهد هم خلط خواهد شد. من شبی که کتاب ایشان را خواندم فردای آن شب بعد از ظهر یک بلیط بدون اینکه هیچ یک از اعضای خانواده را بگویم به مقصد اصفهان گرفتم و دو ساعت بعد راه افتادم به طرف اصفهان به مقصد پیداکردن کار و زندگی، دانشگاه و همه چیز را هم در شهرم ول کردم به حال خودشان از لحظه ای که تاکسی گرفتم برای رفتن به ترمینال ساعت به ساعت اتفاقات هیجان انگیز و غیر قابل پیش بینی و شگفت انگیزی افتاد راننده تاکسی که مرا به سمت ترمینال برد با او سر صحبت را باز کردم که می خواهم بروم اصفهان برای کار گفت کسی داری آنجا؟ گفتم: نه! نزدیک بود چشم هایش از کاسه بزند بیرون با هم آشنا شدیم آنقدر از کار من شگفت زده شد که شماره اش را به من داد و شماره من را هم گرفت با هیجان گفت اگر زودتر می گفتی با همین پیکان دوتایی می رفتیم با هم اصفهان مرا تا خود داخل اتوبوس بدرقه کرد صورتم را بوسید و به راننده سفارشم را کرد سفر من دو روز بیشتر طول نکشید سفر کردن یکی از سی/30 کاری بود که آقای سخاوتی پیشنهاد داده بودند این خوش و بش ها و کلی صحبت های من با راننده تاکسی علاقه مند شدن او به من یکی از ده ها اتفاقی بود که در این سفر دو روزه من به اصفهان افتاد بگذریم از اینکه آنجا با یک سرهنگ بازنشسته در خیابان کاملا اتفاقی برخورد کردم یک مرد بسیار شریف که می خواست به من برای همیشه خانه بدهد می خواست برای من کار پیدا کند اما خب به دلیل آدم های بزدلی که در خانه بودند و به من زنگ می زدند و پشت گوشی گریه می کردند او هم مرا متقاعد کرد که برگردم هرچند نه گریه های اهل خانه و نه حرف های سرهنگ عزیز هیچ کدام تاثیری بر برگشتن من به شهرمان نداشتند بلکه تصمیم خودم بود که برگردم ولی سفری بود فوق العاده از سر شجاعت و صد البته توام با دلهره ده ها اتفاق که به زبان نمی آیند و شاید تنها خود آقای سخاوتی و چند نفر انگشت شمار دیگر قدرت درک آنها را داشته باشد. سخنان آقای سخاوتی چه در کتاب چه در اینجا عین واقعیت هستند؛ ایشان یک دیوانه عقل آفرین است ایشان یک انسان زنده هستند که زندگی می کنند حرف های ایشان به درد آدم های بز دل و ترسو که در دایره تسلسل روزمرگی گیر کرده اند خودشان را دور می زنند و شجاعت بیرون آمدن از آن را ندارند و با هزار و یک نوع ترفند غیر انسانی خود را فریب می دهند و به سخنان ایشان ایراد می گیرند نمی خورد. همه -حتی من که یک پسر (به زعم خود) بی باک هستم- از حقیقت سخنان ایشان واهمه داریم او ما را به جنگ و ستیز و پرت کردن در دامنه اتفاقات غیر قابل پیش بینی فرا می‌خواند..امیدوارم تا آخرین لحظه ای که نفس می کشند به این راه ادامه دهند فقط امیدوارم چون همانطور که خودشان گفته عوامل زیادی باعث می شود از قبیل اطرافیان بزدل و گشاد و گشادی خود طرف و خیلی چیزهای دیگر که ایشان را از این مسیر حق و با اصالت انسانی منحرف کند من هنوز که هنوز است وقتی به حرف های ایشان فکر می کنم ترسی وجودم را فرا می گیرد هرچند که می گویم یکی از آن سی کار را که ایشان پیشنهاد داده بودند انجام دادم اما خب به دلایلی که گفتنش اینجا مجال آن نیست ناتمام و ناقص ماند. من در اصفهان راه می‌رفتم می‌خواستند به من پول بدهند من در آنجا همه را دوست داشتم و همه هم مرا دوست داشتند به من در اصفهان می خواستند خانه بدهند.. القصه؛ این را بگویم که سخنان ایشان روسو ساز است(زندگینامه ژان ژاک روسو را بخوانید به آغوش کشیدن او توسط دیوید هیوم را بخوانید به تاثیر افکار او بر دنیای آمریکا-همان آمریکایی که کمپانی های مایکروسافت و اپل را در دامان خود دارد- در پس از مرگ او توجه کنید) سخنان ایشان راسل ساز است (زندگینامه برتراند راسل را بخوانید) سخنان ایشان بیکن ساز است (زندگی نامه فرانسیس بیکن را بخوانید) و صدها و هزاران نفر دیگر این چنینی که آقای سخاوتی بهتر اطلاع دارند و تا خود همین الان هستند و دنیا را متحول کردند و انگل هایی چون من و میلیارد ها انسان دیگر چه در جامعه که حلقه گشادی آنها آنقدر بزرگ است که یک فیل هم از آن رد می شود و چه انسان های انگلی که در دانشکده های فیزیک و ریاضی و اقتصاد و جامعه شناسی دنیا دارند افکار راسل و هیلبرت و ویتن و آینشتاین و فروید و هیوم و نش را فقط نشخوار می کنند از آنها استفاده می‌کنند-استفاده کردن و بکار بردن دو چیز است-. آلبر کامو می گوید: لازم نیست انسان بزرگی باشید انسان بودن کافیست بله سخنان آقای سخاوتی انسان ساز است تو و من اولین بار است که در این دنیای دهشتناک و وحشتاک پا گذاشته ایم پس درکی از “انسان” بودن نداریم تنها درصورتی می توانیم طعم این انسان بودن را بچشیم که با سخنان آقای سخاوتی در ابتدای راه استارت کار را بزنیم بعد اتفاق هایی خواهد افتاد که از حیطه تخیل تو و من خارج است همه انسان ها بدون استثنا در این دنیا تنها رها شده اند(خیلی ترسناک است مگر نه؟) و باید در جنگل شکار کنند. پیش از سخن پایانی با توجه به جمله دوم از پست «پنج راز که هر کسی باید چهل سال قبل از مرگش کشف کند» می خواهم به آنارشیست ها بگویم شما که می خواهید دنیا را متحول کنید کم تر به خودتان دروغ بگویید همه می دانند که دانشگاه ها همه از دولت تغذیه می کنند همانطور که آقای سخاوتی در کتابشان اشاره کرده اند و شما هم که حکومت ها را بزرگ ترین دشمن خود و آرمان های خود می دانید بدانید که خودتان بزرگ ترین دروغ ها را می گویید شما حتی نمی دانید با خودتان چند – چند هستید چون می بایست باید در حرف نشان دهید و با دانشگاه رفتن مخالفت نشان دهید یا حداقل خودتان نروید شما که خود را ضد حکومت و دولت های همه‌ی دنیا می دانید.
   و در آخر با قلبی سرشار از محبت و دوستی به آقای سخاوتی ترسناک که ترس در دل همه به وجود می آورد اما ترسی شیرین این تک بیت را تقدیم می کنم به همه کسانی که هنوز خودشان را فریب می دهند و دروغ می گویند قطعا و بی شک قبل از همه آن را بلند برای خود می خوانم

   گر مسلمانی از این است که حافظ دارد
   وای اگر از پس امروز بود فردایی

   بیدار باشیم و از زندگی خود با آزاد کردن خود و آزادی دیگران از قید و بندهای احمقانه که اطرافیان در مغز ما فرو کرده اند لذت حقیقی را ببریم. در آخر بگویم من هنوز به یک هزارم حرف های آقای سخاوتی جامه عمل نپوشانده ام و باز هم امیدوارم ایشان در این راه عجیب و غریب و ترسناک و شگفت انگیز همیشه چون کوه ثابت قدم باشند و قلبی مطمئن داشته باشند و من هم به یک صدم سخنان ایشان تا پایان همین تابستان – شاید خیلی زودتر – جامه عمل بپوشانم.

   با احترام/. سجاد

   پاسخ
6. می 27, 2014

   حامد

   آقای سخاوتی عزیز من کتاب شما رو خوندم. به دلم نشست. اما به نظر من کم نقطه ضعف نداشت. با این که خیلی از حرفای دلمو زده بودید. من چند روز دیگه باید از تز ارشدم در رشته برق دانشگاه چمران دفاع کنم. بارها از اینکه بدون فکر آزمون ارشد شرکت کردم احساس پشیمونی کردم. در 17 سالگی وارد دانشگاه شدم و در 21 سالگی دانشگاه آزاد درس دادم. اما هیچوقت احساس نکردم که که دانشم بتونه بدرد جامعه ام بخوره. آخرش هرجا بخوام برم سر کار باید دوره مختص اونجا رو ببینم.
   ولی میخوام به عنوان یک برادر کوچکتر یه توصیه بکنم. برخلاف اعتقادی که تا چند سال پیش داشتم الان مطمئنم که راه های کسب درامد بسیار زیادند. کتاب شما در عین حال که میتونه یک راهگشا باشه میتونه یک سم مهلک باشه. به شدت به خواننده و موقعیت سنی و شغلی و… بستگی داره. من در وبلاگتون که چرخی زدم متوجه شدم که خود شما هم به این مساله تا حدودی پی بردید. بعضی ها از دادن کنکور منصرف میشن یا حتی بعضی ها انصراف از دانشگاه میدن. هرچند که شما سعی کردین اونا رو متقاعد کنید که منظورتون این نبوده. اگرچه من با سیستم آموزشی به شدت مخالفم و اعتقاد دارم که با یک سال آموزش میشه جوونا رو برای بازار کار آماده کرد و اینهمه وقت اونا رو تلف نکرد، اما با اینحال خوب بود که در کتابتون کمی هم به مزایای کسب علم و حتی افراد موفق در دانشگاه می پرداختید تا به نوعی تعادل برقرار میشد. همونطور که خودتون گفتید الزاما راننده تاکسی بودن کار بدی نیست. مشکل کشور ما مد زدگیه. اینکه چون همه این راهو میرن پس من هم باید برم. ولی نباید غافل شد که بعضیا که میرن ممکنه راه درست رو انتخاب کرده باشن. واین اون روی سکه است که ممکنه بعضی از عزیزای پشت کنکوری اونو نادیده بگیرن. با تشکر

   پاسخ
   1. ژوئن 3, 2014

      mehrandokht

      حرف آقای حامد بطور کلی درست است اما لزومی ندارد برشمردن مزایای کسب علم بخشی از ” کتاب امکان” باشد . با این همه مدرک زدگی که همه جا دیده می شود . کافی است کمی بیلبورد های خیابان و تبلیغات تلوزیون و … را ببینیم . حتی نا خواسته در ما رسوخ می کند

      پاسخ
7. می 22, 2014

   Ali Sekhavati

   خیلی ممنون
   اگر در بیزبازی به امتیاز 500 برسید کوچینگ شما را قبول خواهم کرد

   پاسخ
   1. می 22, 2014

      Farshad-T3

      کل بازی های موجود که 500 امتیاز نمیشه. ولی به ریسک کاری که من می خوام بکنم می ارزه.
      باید توانایی هامو نشون بدم. هر چند که آخر دیوونگی باشه

      پاسخ
8. می 22, 2014

   Farshad-T3

   من کتاب شما رو خوندم.
   من خودم هم به دانشگاه رفتن اعتقادی ندارم ولی این باعث نمیشه دست از یادگیری و کتاب بکشم.
   این همه سال رو وقتم تلف کنم که چی؟ وقتی خودم میتونم راهم رو پیدا کنم!
   راستش این روزا همه یه جوری میخوان که منو با ترس این که فردا اگر مدرک دانشگاهی نداشته باشی نمیتونی هیچ کاری بکنی بترسونن. ولی من باز هم روی حرف خودم هستم.

   راستی، از این خدمات کوچینگ چطور میتونیم بهره مند بشیم؟
   راستش قصد راه اندازی یک استدیو طراحی وبسایت رو دارم.
   تازه پیش دانشگاهی رو تموم کردم و میخوام این یکسال رو یه برنامه ای بریزم به جای اینکه کنکور بدم.
   الان کاملا احساس نیاز به تغییر میکنم ، حالا موندم چطور انگیزم رو برای انجام این کار اعلام کنم.
   هر کاری میکنم که به خواستم برسم.
   منتظر جواب شما هستم.

   بلاگ فوق العاده ای دارید. (از لحاظ محتوا میگم!)

   پاسخ
9. می 17, 2014

   محمود

   حقیقت‌ش از کباب و شیشلیک که نمی‌شه متنفر بود؛ اما از درد و رنج غیر ضروری‌ای که به خاطرش به موجوداتی وارد شده می‌شه منزجر بود…

   پاسخ