آتش نو

دیوید تورو (Henry David Thoreau) در کتاب معروفش والدن به نقل از محققی به نام بارترم (Bartram) رسمی سالانه از یک قبیله سرخپوست در آمریکا (Mucclasse Indians) را یاد می کند. این رسم که به نام “جشن اولین میوه ها” نامیده می شده است توسط آقای بارترم اینگونه توصیف شده است:

به هنگام این جشن، مردم یک شهر که برای خودشان لباس، ظرف و ظروف و مبلمان نو تهیه کرده اند، لباسها و چیزهای کهنه و دور ریختنیشان را بعد از جارو زدن و تمیز کردن خانه ها و کوچه و خیابان، در یک نقطه جمع می کنند و آنها را می سوزانند. بعد از اینکه مردم دارو می خورند و سه روز روزه می گیرند، آتش برافروخته شده در شهر هم خاموش می شود. در این مدت مردم از ارضای هرگونه میل و شهوت دوری می کنند. یک عفو عمومی صادر می شود و همه مجرمین می توانند به شهرشان بازگردند.

صبح روز چهارم روحانی اعظم با مالیدن چوب به هم، آتش نو بر می افروزد. در میدان مرکزی شهر، جایی که در آن به همه، شعله نو و خالص داده می شود.

سپس آنها با میوه ها و ذرت نو جشن می گیرند و برای سه روز به جشن و پایکوبی (رقص) می پردازند. و در روز چهارم پذیرای دوستانشان از شهرهای اطراف خواهند بود که به طریقی مشابه خودشان را آماده و بی غل و غش (pure) کرده اند.

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.