1- پس از یک بار نشستن روی یک صندلی در یک فضای عمومی مثل پارک، آنرا مال خود می دانید.
2- تنها چیزی که می تواند شکاف عظیم بین خواسته هایتان و واقعیت را پر کند، انتقادها و سرزنش های شماست.
3- به محیط اطراف خود چیزی برنمی گردانید، مگر به صورت غیر ارادی.
4- “اینترنت” هنوز نمی تواند اطلاعات کافی در اختیار شما قرار بدهد.
5- نیازی نمی بینید که در مقابل درخواستی که از کسی می کنید چیزی پیشنهاد بدهید.
6- تنها سؤالی که از دیگران می پرسید نظر آنها درباره خودتان است.
7- هیچ کس شما را درک نمی کند.
8- مشکلات خود را خاص می دانید.
9- زمان را می کشید ولی فقط برای دیگران.
10- تعداد آدمهایی که می توانند چیزی به شما یاد بدهند یک عدد تک رقمی و تعداد آدمهایی که شما می توانید به آنها چیزی بیاموزید یک عدد ده رقمی است.
دیدگاهتان را بنویسید